Panama: Binnenlandse politiek
From Handelswijzer Midden-Amerika van de Koninklijke Nederlandse Ambassade te Costa Rica
Panama bevindt zich in het tweede decennium na de omverwerping van het regime-Noriéga en het herstel van de volledige democratie. Op 2 mei 2004 werd Martín Torrijos van de Partido Revolucionario Democrático (PRD) met 47.4% van de geldige stemmen tot President gekozen. Hij is de zoon van voormalig dictator generaal Omar Torrijos die de PRD in 1978 oprichtte. Martín Torrijos is in 1999 al eerder kandidaat geweest bij de presidentsverkiezingen. Hij verloor de verkiezingen toen met 7% verschil van mevrouw Mireya Moscoso van de Partido Arnulfista (PA), wiens regering inmiddels algemeen beschouwd wordt als ineffectief en corrupt. De partij is inmiddels omgedoopt tot Partido Panameñista (PP). Bekijk deze website voor huidige politieke ontwikkelingen.
Torrijos, 41 jaar oud en secretaris-generaal van de PRD is een gezien en charismatisch leider die veel steun ontvangt van de Panamese bevolking, doordat zij goede herinneringen heeft aan de regeringsperiode van zijn inmiddels overleden vader, generaal Omar Torrijos. Hoewel de critici hem bekritiseren voor zijn gebrek aan leiderschap, ontvangt hij grote steun vanuit de bevolking voor zijn politieke programma. De belangrijkste punten hieruit vormen het herstellen van het vertrouwen in de overheid, verhogen van de export en buitenlandse investeringen, het verbeteren van de sociale en economische gelijkheid, het tegengaan van corruptie, het verhogen van de werkgelegenheid en het verbeteren van de veiligheid. Het verbeteren van de infrastructuur heeft hij tevens opgenomen in zijn programma, net zoals zijn vader dit deed toen deze aan de macht was. De PRD van Martin Torrijos verkreeg bij de laatste verkiezingen meer dan 700,000 stemmen (47.4% van de geldig uitgebrachte stemmen) en is daarmee de grootste partij van Panama.
Corruptie vormt het grootste obstakel voor een volledige modernisering van de Panamese democratie. Onder de bevolking bestaat de indruk dat het politieke bestel in grote mate wordt gecorrumpeerd door persoonlijke belangen en deze gevoelens worden verder gevoed door het onvermogen tot het omvormen van het politieke systeem en dan met name het Parlement, dat weinig presteert.
Daarnaast vormt drugs, vooral cocaïne, net als in vele andere Zuid- en Midden-Amerikaanse landen, voor Panama een probleem. Door de strategische ligging van het land is Panama een belangrijke schakel in de drugsdistributie van Colombia en andere Zuid-Amerikaanse landen naar Midden Amerika en de VS. De overheid heeft de afgelopen twee decennia getracht tegen dit probleem op te treden. Een belangrijk onderdeel van de drugsbestrijdingstrategie van de regering is het formuleren en uitvoeren van een zogenaamd ‘Nationaal Plan tegen Drugs’. Dit plan voorziet in speciale maatregelen tegen de productie van en handel in drugs. Deze preventieve en educatieve activiteiten zijn redelijk succesvol, zij het dat de aanvoer van drugs een constante factor blijft.
Een ander probleem vormt het feit dat Panamese financiële instellingen dikwijls gebruikt worden voor witwaspraktijken in de drugshandel. In de jaren negentig werden de ‘permanente presidentiele commissie’ en de ‘Financial Analysis Unit’ opgericht om deze witwaspraktijken te monitoren en te reduceren. In 2003 werd een aantal wetten aangenomen waardoor Panama niet meer op de ´zwarte lijst´ van de Grupo de Acción Financiera del Caribe(Gafic) staat.
