Nicaragua: Handelsinfrastructuur
From Handelswijzer Midden-Amerika
Voor cijfers en gedetailleerde informatie verwijzen we u naar het CIA World Factbook: Nicaragua
Contents |
Luchthavens
Er zijn negen luchthavens die door commerciële vliegmaatschappijen worden gebruikt, naast een groot aantal (over het algemeen niet verharde) privé landingsbanen. Het belangrijkste vliegveld is Aeropuerto Internacional Augusto C. Sandino, het internationale vliegveld in de hoofdstad Managua. Dagelijks zijn er vluchten van en naar met name de VS en andere Centraal-Amerikaanse landen, maar ook van en naar Canada, Mexico, en Zuid-Amerika.
Er is één lokale luchtvaartmaatschappij (La Costeña), met vluchten tussen de verschillende nationale luchthavens van Managua, Corn Island, Siuna, Puerto Cabezas, Bluefields, Bonanza, Rosita, Waspán en San Carlos.
Elektriciteit
Veruit de meeste elektriciteit wordt geproduceerd door het stoken van bunkerolie. Deze olie wordt geïmporteerd en maakt Nicaragua voor haar energievoorziening afhankelijk van het buitenland (en ook van de internationale olieprijzen, waardoor de energieprijs en inflatie in 2008 aanzienlijk opliepen). Er zijn volop mogelijkheden om alternatieve energie op te wekken, maar hier wordt slechts beperkt gebruik van gemaakt. Hoge investeringskosten en gebrek aan kennis zijn de grootste struikelblokken. In theorie kan Nicaragua met behulp van geothermische- en wind-energie alleen al meer dan genoeg energie opwekken voor lokale consumptie. Er zou zelfs elektriciteit geëxporteerd kunnen worden.
Momenteel is dit nog niet het geval en de enige relatief grootschalige voorbeelden van hernieuwbare energiebronnen die in gebruik zijn, zijn het Apanas stuwmeer in Jinotega, de geothermische centrale bij de Momotombo vulkaan en de Amayo windmolens in Rivas. Kleinschalige projecten hebben in verschillende rurale dorpen voor elektriciteit gezorgd, veelal als onderdeel van een ontwikkelingsproject. De overheid investeert met hulp van Venezuela met name in de ontwikkeling van energiecentrales die op olie werken.
Telecommunicatie en media
Er zijn in Nicaragua meer mobiele telefoonaansluitingen dan vaste telefoonlijnen (2,1 miljoen vs. 250,000, aldus CIA Factbook). De vaste telefoonlijnen zijn vaak niet beschikbaar op plekken buiten de grote steden, en zelfs in Managua zijn veel huizen niet aangesloten op het vaste net. Na het vrijgeven van de mobiele telefoonaansluitingen is er na een sterke concurrentieslag een situatie ontstaan met twee grote, buitenlandse aanbieders: Claro en Movistar. Wat betreft de technologie en het bereik van de netwerken loopt Nicaragua achter op de buurlanden, maar deze situatie is aan continue verandering onderhevig, met investeringen in infrastructuur door beide maatschappijen in het hele land. De 3G technologie wordt momenteel aangeboden door de twee bedrijven.
Havens
Ondanks het feit dat Nicaragua omringd is door water, is er slechts één goed functionerende zeehaven. Dit is de haven in Corinto aan de Pacifische kust, ongeveer 180 km ten noordwesten van Managua, maar deze heeft een gelimiteerde capaciteit. Voor transport van of naar het oosten van de VS, de Cariben en Europa is men in sterke mate afhankelijk van zeehavens in Honduras (Puerto Cortés) of Costa Rica (Puerto Limón).
Er zijn in totaal zes zeehavens in Nicaragua, allemaal in beheer van de Nationale Haven Autoriteit (EPN). Een veelbelovende haven voor het zeetransport van en naar de Caribische kust is de haven in El Rama, zij het niet voor al te grote schepen. Reparaties zijn momenteel in gang om deze haven geschikter te maken voor grotere schepen. Als deel van dit project is de Escondido rivier uitgebaggerd. De opties van deze haven zijn momenteel echter nog beperkt.
Wegen en spoorweginfrastructuur
Het wegennet van Nicaragua is in relatief goede staat. Met name de hoofdwegen worden regelmatig onderhouden en de Pan-Amerikaanse snelweg is over het algemeen in zeer goede staat. Buiten de hoofdwegen zijn er veel onverharde wegen, vaak in slechte tot zeer slechte staat, met name tijdens en na het regenseizoen. Het wegennet is niet voorbereid op een grote hoeveelheid verkeer. Met name grote vrachtwagens die op internationale routes rijden zorgen voor veel schade aan de wegen.
Treinen waren tot 1993 in gebruik. De rails en de treinen zijn in dat jaar verkocht, en wat rest is zo'n 6 kilometer aan ongebruikt spoor op privé terrein.
