Costa Rica: Handelsinfrastructuur
From Handelswijzer Midden-Amerika van de Koninklijke Nederlandse Ambassade te Costa Rica
Contents |
Luchthavens
Er vertrekken dagelijks lijnvluchten naar meerdere bestemmingen binnen en buiten de landgrenzen. Vanuit het internationale vliegveld Juan Santa Maria, gelegen in Alajuela, vertrekken meerdere malen per dag chartervluchten naar de internationale luchthaven Liberia, in Guanacaste. Er zijn plannen om het vliegveld Juan Santa Maria per 2010 uit te breiden en de capaciteit van de luchthaven te verdubbelen. Onenigheden over het contract leiden echter tot vertraging van de plannen. Andere binnenlandse vluchten vertrekken vanuit het kleinere vliegveld Tobias Bolaños, gebruik makend van kleinere propeller vliegtuigen voor maximaal 12 personen. De vertrektijden zijn aan permanente veranderingen onderhevig. Daarom kunt u het beste ter plaatse informatie inwinnen en reserveringen maken bij SANSA. Naast de lijnvluchten van SANSA onderhouden verschillende privé-bedrijfjes lijndiensten met vier persoonsvliegtuigjes naar meer afgelegen gebieden, zoals Nature Air.
Elektriciteit
Het Costaricaanse Instituut voor Elektriciteit (ICE) heeft een monopoliepositie voor wat betreft de elektriciteit en de telecommunicatievoorzieningen. De energievoorziening van Costa Rica bestaat voor 75% uit energie dat is opgewekt door middel van waterkrachtcentrales. Daarnaast wordt zo'n 18% opgewekt uit andere alternatieve energievoorzieningen zoals thermale energie centrales, zonne-energie en windenergie. Costa Rica bezit wel enkele fossiele brandstoffen (bijv. aardgas), maar kiest ervoor deze niet aan te boren wegens de impact ervan op het milieu. Zodoende is het voor fossiele brandstof compleet afhankelijk van import. Costa Rica importeert jaarlijks voor ongeveer 450 miljoen USD aan benzine en olie.
Telecommunicatie en media
Telefoonaansluitingen en elektriciteitsvoorzieningen zijn vrijwel in het gehele land beschikbaar. Opgemerkt dient te worden dat telefoonaansluitingen in meer afgelegen gebieden beperkt zijn en soms slechts bestaan uit enkele publieke telefooncellen. ICE kan de vraag naar nieuwe vaste en mobiele lijnen echter niet aan, wat resulteert in lange wachttijden. Het bereik van het huidige mobiele telefoon systeem is verder in San José redelijk maar daarbuiten zeer beperkt. ICE werkt op dit moment aan de implementatie van het GSM systeem, waarmee men streeft naar landelijke dekking. Men kan mobiele telefoons huren bij Asch S.A. (tel. 2242400/ 3862706).
Internet voorzieningen zijn in zowel de grotere steden als toeristische badplaatsen voorradig. 17 procent van de huishoudens in Costa Rica had eind 2004 beschikking over internet. De voorziening wordt geleverd door het staatsmonopolie bedrijf RACSA. Een aansluiting op de RACSA server kost minimaal $15 per maand. Costa Rica beschikt over een landelijke dekking van het Internet. Het telecommunicatienetwerk is in de stedelijke gebieden redelijk, terwijl ook de internet infrastructuur behoorlijk is ontwikkeld en verder uitgebreid zal gaan worden.
Costa Rica heeft verder een goed ontwikkeld mediasysteem. Er zijn zes dagelijkse kranten, een aantal wekelijkse kranten en een dagelijkse officiële krant, La Gaceta, waar alle nieuwe wetgeving, regels en publieke aankondigingen worden gepubliceerd. Verder zijn er verschillende lokale radio en tv stations en bieden drie verschillende bedrijven kabel en satellietdiensten aan.
Havens
Costa Rica heeft zowel havens aan de Atlantische kust als aan de Stille Oceaan. Hierdoor kan scheepvracht worden aangeleverd vanuit en afgevoerd naar de VS, Azië, Europa en de rest van het westelijk halfrond. Costa Rica heeft vier havensteden: Puerto Limón en Moín aan de Caribische kust en Puntarenas en Caldera aan de Pacifische kust. Puerto Limón en Moín nemen samen 80% van de afhandeling van de zeevracht voor hun rekening. Intern transport per boot komt in Costa Rica niet zoveel voor. Het enige gebied waarvoor dit niet geldt is de Noord-Atlantische kust van Moín tot Barra del Colorado. Al het transport in dit gebied gebeurt met bootjes. Langs de westkust zijn twee bootdiensten van belang, namelijk de veerboot over de Golfo Dulce en die over de Golfo de Nicoya.
Wegen en spoorweginfrastructuur
Het Costaricaanse wegennet is in vergelijking met de andere landen in de regio, redelijk uitgebreid. Vanuit San José leiden geasfalteerde wegen naar alle grote plaatsen in het land. Meer in het binnenland zijn echter veel onverharde wegen, waar vierwiel aandrijving noodzakelijk is. De kwaliteit van het wegennet is niet optimaal. Vaak bevinden er zich gaten in de weg en bewegwijzering is schaars, waardoor het moeilijk is om de bestemming te vinden. Een beperking van het huidige wegennet is dat transport tussen verschillende plaatsen vaak niet tot nauwelijks mogelijk is zonder San José aan te doen. De hoofdstad is de spil van het wegennet en vrijwel alle belangrijke wegen komen er op uit, zodat direct transport tussen andere steden moeilijk is. Voor het vervoeren van goederen over de weg, bieden verschillende lokale bedrijven hun diensten aan. Rekening dient te worden gehouden met de verschillende bureaucratische handelingen die dienen te worden verricht bij het uitklaren bij de douane en het gereed maken voor vervoer. Het door u gehuurde bedrijf kan de papierafhandeling voor u verrichten.
Costa Rica had tot eind jaren tachtig twee spoorlijnen: de Noord-Atlantische spoorlijn van San José naar Limón en de Zuid-Pacifische lijn van San José naar Puntarenas. Deze spoorlijnen werden veelal voor goederenvervoer gebruikt, maar zijn vanwege de hoge onderhoudskosten en de aardbeving van 1991 niet meer in gebruik. De overheid heeft wel plannen om de spoorwegen op te knappen, maar het lijkt er niet op dat dit zeer binnenkort zal plaats vinden. Toch rijdt er in het droge seizoen een trein van San José naar Puntarenas, waar toeristen gebruik van kunnen maken.
Drinkwater en afvalwater
Tussen de 95-100% van de Costaricaanse bevolking beschikt over directe toegang tot drinkwatervoorzieningen. Deze voorzieningen worden beheerd en onderhouden door de overheidsinstelling Acuaductos y Alcantarillados (AyA). De AyA verzorgt eveneens het rioleringsnetwerk. Slechts een beperkt deel van de bevolking is aangesloten op het rioleringssysteem. Daarbij garandeert deze aansluiting slechts de afvoer van rioolwater naar rivieren, niet de behandeling ervan. De overige huishoudens beschikken over een beerput of septic tank.
